Czas, który poruszył nasze serca – rekolekcji I stopnia w Krnovie

        Wyrażamy ogromną wdzięczność za dar przyjęcia nas na rekolekcje, choć było już tak późno. Dziękujemy za ten piękny czas, który mogliśmy przeżyć właśnie z Wami! Za czas, który poruszył nasze serca i otworzył na Chrystusa, naszego Pana i Zbawiciela. 

               Za czas, w którym oczyszczaliśmy się z fałszywych „ja”, by w prawdzie budować na Chrystusie. To właśnie na tych rekolekcjach potrafiliśmy przyjąć, że Pan Bóg wie lepiej od nas, co dla nas jest najlepsze. Czas oczekiwania na dzieciątko uznaliśmy jako ćwiczenie się w zaufaniu i powierzeniu wszystkiego Najwyższemu. My widzimy bowiem tylko do „zakrętu”, Pan Bóg widzi dalej…
                Rekolekcje były dla nas przepięknym czasem, gdyż poznaliśmy wiele wspaniałych ludzi! Dyżury nie były tylko pracą, ale darem spotkania i wspólnego budowania. Spotkania w Grupach, różnorodne i ubogacające konferencje oraz piękne Eucharystie… wszystko było tak barwnie zorganizowane, wszystkie punkty programu łączyły się w niezwykły sposób.
Czuliśmy się kochani, prawdziwie kochani przez Pana Boga i przez Was! Chcielibyśmy bardzo się z Wami spotkać i osobiście jeszcze raz Wam podziękować, bo to jest cud! Cud rekolekcji! Cud spotkania! Cud poznania! Cud Eucharystii! Cud Miłości Bożej!
Po rekolekcjach okazało się jak wiele pracy mamy jeszcze przed sobą, ale nie zniechęcamy się. Bardzo pragniemy żyć i oddychać Miłością Boga… wiemy, że przed nami długa i ciężka do tego droga, ale będziemy walczyć o to każdego dnia z naszymi słabościami. Prosimy o modlitwę w intencji dzieciątka, w intencji pracy Jacka, w intencji mojego brata Pawła, księdza diakona.

I my otaczamy Was gorącą modlitwą.
Marlena i Jacek Pabian

  •  
  •  
  •  

Może Ci się również spodoba