Bez względu na to gdzie, bez względu na to według jakiego programu realizują się rekolekcje oazowe, zawsze kształtują one dwoistą wspólnotę: naszą wspólnotę z Chrystusem i naszą wspólnotę z bliźnimi. I otóż biorąc to pod uwagę myślę tak: dzień wspólnoty to jest dzień, w którym mamy sobie osobiście i wspólnotowo uświadomić, na ile ta dwoista wspólnota każdego z nas i wszystkich razem dojrzała w ciągu tych rekolekcji. Na ile ukształtowała się w każdym z nas i we wszystkich razem głębsza jedność z Chrystusem, głębsza, dojrzalsza, a równocześnie, na ile ta jedność z Chrystusem wyraża się naszą wzajemną jednością. Ponieważ jedność kształtuje się zawsze przez miłość, na ile przez rekolekcje dojrzała nasza miłość do Chrystusa. Tak rozumiem dzień wspólnoty. Jest to dzień rachunku, można by powiedzieć rachunku sumienia z dojrzałości, jaką osiągnęliśmy. Jest to równocześnie dzień podziękowania za tę dojrzałość, którą osiągnęliśmy w Chrystusie i przez Chrystusa pomiędzy sobą.

Jan Paweł II, 17 sierpnia 1979r., Castel Gandolfo

 

1. Odpowiedzialni

Do obowiązków osób odpowiedzialnych za Dni Wspólnoty należy koordynowanie wszelkich działań związanych z przygotowaniem Dnia Wspólnoty i troska o jego właściwy przebieg. Konieczne jest jednak, aby w zespołach tworzyły się diakonie odpowiedzialne za kształt Dni Wspólnoty, ponieważ jest to zadanie całego zespołu, a nie tylko kilku wyznaczonych osób.

W oazie nie jest tak, że tylko grupa odpowiedzialnych jest zobowiązana do działania. Jeśli widzi się braki, to jest to raczej wezwanie do współodpowiedzialności.

2. Budowanie wspólnoty

Zadaniem Dni Wspólnoty jest budowanie jedności Ruchu na wszystkich szczeblach zaangażowania, wszystkich grup stanowych i wiekowych poprzez zachowanie jedności treści, jedności punktów programu i jedności czasowej.

ks. Grzegorz Michalski, moderator diecezjalnyDiecezjalna Diakonia Jedności