Odnowić wszystko w Chrystusie przez Niepokalaną

„Odnowić wszystko w Chrystusie przez Niepokalaną” – to hasło świętego Maksymiliana Marii Kolbego niewątpliwie oddaje charakter Oazy Jedności Diakoni Wyzwolenia i Diakoni Życia, która miała miejsce od 21 do 23 września 2012 roku w Niepokalanowie.

W miejscu, gdzie przed laty swoją duchowość pogłębiał ojciec Franciszek Blachnicki, mogliśmy w niezwykły sposób zetknąć się z ideami prawdziwej służby na rzecz drugiego człowieka. Przy tym nieustannie mieliśmy przed oczami świętego Maksymiliana, który w okrutnych czasach wojny oddał swoje życie za współwięźnia w obozie koncentracyjnym. Do Niepokalanowa przybyli odpowiedzialni i członkowie Diakonii Wyzwolenia z całej Polski, aby podzielić się doświadczeniami, wspólnie pomodlić i wyznaczyć cele na kolejny rok pracy.
 
Przede wszystkim staraliśmy się pogłębić nasze rozumienie i przeżywanie Ewangelii Wyzwolenia. W małych  grupach uświadamialiśmy sobie nasze własne motywacje przystąpienia i trwania w Krucjacie Wyzwolenia Człowieka, a także te, które występują w naszym środowisku.  Miała to na celu oczyścić naszą posługę z aktywizmu i egoizmu oraz sprawić, by stała się prawdziwym bezinteresownym darem z samego siebie.
W czasie konferencji i panelu dyskusyjnego słuchaliśmy o integralnym rozwoju człowieka i roli spotkania z bliźnim, które jest weryfikacją mojej prawdziwej życiowej postawy. Centralna Diakonia Wyzwolenia opowiadała na powstałe trudne problemy nurtujące członków Diakonii w różnych miejscach Polski, dotyczące m.in. członkostwa uzależnionych i współuzależnionych w KWC. Podkreślona została rola wspólnoty dla tych, którzy już nie mogą wyzwolić się o własnych siłach, a także dla każdego, kto służy zniewolonym braciom.

Bardzo umacniało nas wspólne przeżywanie Eucharystii i modlitw. Oddawaliśmy Panu Bogu wszystkie dzieła, których pragniemy się podejmować w tym roku. Nie zabrakło też pogodnego wieczoru. Wspólna zabawa, śpiewy i tańce jeszcze raz przypomniały nam, że Nowa Kultura i wiążąca się z nią abstynencja nie jest dla nas uciskiem, ale stylem życia dającym mnóstwo radości.

Mieliśmy okazję także spotkać się w filiach, gdzie zostały zdane konkretne sprawozdania z działalności poszczególnych Diakonii. Ogromny trud podjęła Centralna Diakonia Wyzwolenia przez cały czas oazy będąca do dyspozycji wszystkich uczestników. Obsypywani wielorakimi pytaniami odpowiadali na nasze problemy, dzieląc się swoim bogatym doświadczeniem.

 

Wszyscy na pewno jesteśmy ogromnie wdzięczni Bogu za ten owocny czas. Umocnieni wracamy do swoich diecezji. Zgodnie z wolą Chrystusa chcemy odnawiać nasze rodziny, wspólnoty i środowiska mocą nie naszą, ale Tego, który nas posyła. O wiele lepiej dziś wiemy, że jako chrześcijanie i członkowie KWC mamy drugiemu człowiekowi wiele do zaoferowania: przede wszystkim prawdziwą relację mającą źródło w naszej więzi z Chrystusem i Ewangelię Wyzwolenia – jedyną drogę do prawdziwej wolności.

Dariusz Łysak

  •  
  •  
  •  

Może Ci się również spodoba