Potężna rewolucja

Kto urządzi świat

O „zwykłej kulturze” powiedziano i napisano wiele. Jesteśmy z nią związani w sposób nierozerwalny. Dziedziczymy ją na drodze wychowania i uczenia się. Łączy nas ze środowiskiem, w którym żyjemy. Pozwala nam w sposób świadomy przeobrażać istniejący świat. I to właśnie najbardziej interesowało ks. Franciszka Blachnickiego: problem zaangażowania człowieka w przekształcanie otaczającej go rzeczywistości.

Czy nowy człowiek, chrześcijanin, w ogóle jest powołany do tego, żeby tworzyć kulturę? Czy nie powinien się ograniczyć tylko do życia wewnętrznego, skierowanego ku Bogu, pozostawiając synom tego świata troskę o ten świat, o jego urządzanie i przekształcanie? Czy rzeczywiście tak jest, że chrześcijanie są poza światem ziemskim, że nie dotyczy ich zadanie tworzenia kultury?[1]

Dla Ojca Franciszka było oczywiste, że dotyczy. I to jak!

Nowy znaczy wolny

Nowa Kultura to nie jest tylko wyrwane z kontekstu postanowienie abstynenckie, ale cały szereg nowych zachowań i postaw życiowych, których wymaga się od prawdziwych chrześcijan. Tymi wartościami i postawami mają oni zarażać współczesny zniewolony świat, wraz z nim przechodząc proces wyzwolenia.

Wolność. Źródło autentycznej, a nie pozornej, radości pochodzącej od Ducha Świętego. Wolności nie osiągnie się zatrzymując się na ogólnikowych stwierdzeniach typu „trzeba być wolnym” czy „trzeba walczyć o swoją wolność” i jednocześnie kurczowo trzymając się wszystkich swoich niewoli. Wyzwalanie się to pójście na całość, jazda bez trzymanki, spacerowanie po wodzie i przeciskanie się przez wąskie przejścia – ale jest to jazda wedle ściśle określonych przez Boga reguł. W tym sensie całkowicie bezpieczna. Nawet, gdy człowiek się trochę poobija. Zostawiamy za sobą przywiązania do grzechów, strach i kłamstwo. Przestajemy się bać myśleć samodzielnie i zaczynamy trzeźwo patrzeć na swoje życie. Nie godzimy się na bycie manipulowanym pionkiem systemu, mody, mediów czy propagandy – bezwolnym konsumentem dóbr wszelakich, zwłaszcza tych zbędnych. Nie musimy być najlepsi za wszelką cenę. Nie zaakceptujemy życia bez godności. I nagle wszystko staje się nowe.

Tęsknota za rewolucją

Wyobraźmy sobie świat, który zapełniają i urządzają ludzie ukazujący Owoce Ducha (Ga 5, 13-25). Żyjący kulturą daną od Ducha Świętego. We wszystkich wymiarach życia: gospodarczym, ekonomicznym, politycznym czy etycznym. „Przeto czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego czynicie, wszytko na chwałę Bożą czyńcie.” (1 Kor 10,31)

To jest istota życia Nową Kulturą. Przyczynianie się do pozytywnego rozwoju ludzi i wspólnot. Szerzenie kultury czystości i skromności. Dążenie do ukazywania ludziom prawdziwie wolnego i godnego życia. Jeżeli to uczynimy, postawimy otaczający nas świat w stan gotowości do zmian niekiedy rewolucyjnych. A może kontrrewolucyjnych? A może po prostu do przywracania ładu, czyli Bożego pomysłu na świat?

Kiedy to się zrozumie, jasne staną się zadania kształtowania stylu i kultury bycia. Będzie się wiedzieć, jak ważne jest panowanie nad czasem wolnym i czasem pracy. Pozostawianie pierwszego miejsca dla Boga i modlitwy. Dbanie o kulturę ciszy i dźwięku. Ładu w miejscu zamieszkania i w miejscu pracy. Wyrażanie i żądanie szacunku dla ludzkiego ciała. (Wiesz, dla kogo się ubierasz, i dla kogo się rozbierasz, jak to mówił ks. Danielski). Dbanie o kulturę życia domowego i od święta. O kulturę spotkań, które by nikogo nie poniżały. O kulturę słowa. O to, w jaki sposób wyrażamy siebie i w jakich wydarzeniach kulturalnych uczestniczymy.

Chodzi o to, by twórczo wypracować swój własny, chrześcijański styl, by będąc człowiekiem sumienia wspólnie podejmować odpowiedzialność ciągle za to samo, rosnące dziedzictwo chrześcijańskiej rodziny i Narodu.[2]

Wiola Szepietowska

zdjęcia: pixabay


Korzystałam z:

ks. Paweł Oskwarek, Drogi poznawania Kościoła, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2012.

ks. Wojciech Danielski, Promieniować nową kulturą, referat wygłoszony 23 lutego 1985 r. w czasie Krajowej Kongregacji Odpowiedzialnych, http://www.oaza.pl/promieniowac-nowa-kultura/, dost.10.11.2017


[1] F. Blachnicki, Nowa Kultura, w: Oaza Rekolekcyjna Diakonii Jedności Ruchu Światło-Życie, Światło-Życie 1987, s.163-168.

[2] ks. Wojciech Danielski, Promieniować nową kulturą, referat wygłoszony 23 lutego 1985 r. w czasie Krajowej Kongregacji Odpowiedzialnych, http://www.oaza.pl/promieniowac-nowa-kultura/, dost.10.11.2017.

 

  •  
  •  
  •  

Może Ci się również spodoba