Rekolekcje Rodzin III stopnia w Rzymie

Rekolekcje Domowego Kościoła III stopnia w Rzymie były naszym marzeniem, odkąd dowiedzieliśmy się, że Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki właśnie tam je zaplanował.

 

    Przedstawiliśmy to marzenie Bogu na modlitwie i Jemu pozostawiliśmy dalsze działanie. Pragnieniem naszych serc podzieliliśmy się spontanicznie ze znajomym małżeństwem podczas spotkania rozpoczynającego nowy rok formacyjny w naszej parafii. Jeszcze tego samego dnia otrzymaliśmy niespodziewanie maila z informacją, że znajomi wspomnianego małżeństwa organizują w lipcu 2015 III stopień w Rzymie. Był to jakby pierwszy Boży znak, że jest szansa na spełnienie się tego marzenia. Kolejnym znakiem Bożego prowadzenia w tym kierunku były słowa Jana Pawła II usłyszane podczas Rejonowego Dnia Wspólnoty, w których mówił o spotkaniu z Oazą Rodzin III stopnia w Rzymie. Dzięki tym i kolejnym Bożym znakom spełniło się pragnienie naszych serc i uczestniczyliśmy w rekolekcjach organizowanych przez archidiecezję wrocławską. Przebywając w samym centrum Kościoła, doświadczyliśmy głębokiej chrześcijańskiej jedności, zarówno międzydiecezjalnej (jesteśmy z archidiecezji katowickiej), jak również międzynarodowej. Uczestniczyliśmy w odprawianej po włosku parafialnej Mszy św. w Bazylice św. Jana na Lateranie, gościliśmy też ludzi innych narodowości na naszych, polskich Eucharystiach odprawianych w rzymskich bazylikach. Jednoczyliśmy się z chrześcijanami pierwszych wieków, odwiedzając miejsca, w których żyli, modlili się, umierali i byli pochowani (podziemia bazyliki św. Klemensa, Koloseum, katakumby św. Kaliksta). Zachwycaliśmy się kunsztem artystycznym rzymskich bazylik: misternie wykonanymi rzeźbami, mozaikami, freskami, mającymi swój niepowtarzalny urok. Dzięki nim mogliśmy między innymi dostrzec głębię nieba i kopuły na płaskich, dwuwymiarowych malowidłach. Dowiedzieliśmy się też, że mozaika jest symbolem Kościoła – każda jej część, nawet najmniejsza, jest potrzebna, by wraz z innymi stanowić zwartą i piękną całość. Podziwiając sklepienie Kaplicy Sykstyńskiej, wracaliśmy myślą do początków stworzenia. Spotkaliśmy się z dużą liczbą Świętych poprzez odwiedzanie miejsc im poświęconych (bazyliki świętych: Piotra, Pawła, Wawrzyńca, Klemensa, Sabiny, Bartłomieja i Wojciecha, Ignacego Loyoli,  Chryzogona, Aleksego) oraz zawierających ich szczątki (Panteon, groby świętych w pobliskich kościołach, a przede wszystkim bazylika św. Piotra, mieszcząca wiele szczątków i relikwii). Kroczyliśmy drogą św. Piotra, św. Pawła i całej rzeszy ich następców (Święte Schody, kościółek Quo vadis, Domine, Opactwo Tre Fontane). Uczciliśmy pamięć chrześcijańskich męczenników (sanktuarium męczenników XX i XXI w. z relikwiami m.in. bł. ks. Jerzego Popiełuszki). Ogromnym przeżyciem było dla nas uczestnictwo w Eucharystii przy grobie św. Jana Pawła II oraz Anioł Pański z papieżem Franciszkiem na placu św. Piotra, gdzie spotkaliśmy młodzież oazową (również z naszego miasta, z naszej dzielnicy!) z ks. Ireneuszem Kopaczem, przebywających na ONŻ III stopnia organizowanej przez Międzynarodową Diakonię Ewangelizacyjną „Drogocenna Perła” w Carlsbergu. Miłą niespodzianką było spotkanie na rzymskich ulicach mieszkańców Wrocławia, którzy przybyli do Rzymu na rowerach, a także młodzieży z Płocka organizującej Światowe Dni Młodzieży w Polsce. Odwiedziliśmy Radio Watykańskie, a w nim, oprócz przywitania Sekcji Polskiej z jej kierownikiem o. Leszkiem Gęsiakiem SJ, radiową kaplicę oraz studio Karola Wojtyły, w którym prowadził swoje audycje. Dowiedzieliśmy się, że patronem radiowców jest św. archanioł Gabriel, który jako pierwszy był przekaźnikiem Dobrej Nowiny. Innym polskim akcentem naszego pobytu w Rzymie było uczestnictwo we Mszy św. w polskim kościele św. Stanisława Biskupa i Męczennika.

    W tych Bożych wędrówkach nieodłącznie towarzyszyła nam Maryja. Poznaliśmy naturę i podstawę Jej kultu, odwiedzając z modlitwą różańcową miejsca z nim związane (sanktuarium objawień Maryi Tre Fontane, bazyliki: S. Maria Maggiore, S. Maria in Trastevere, S. Maria in Dominica, S. Maria Sopra Minerva, Trinita dei Monti z kaplicą Mater Admirabilis). Poprzez czytane każdego dnia rozważania Jana Pawła II (Redemptoris Mater, Rosarium Virginis Mariae) i ks. Franciszka Blachnickiego odkrywaliśmy Maryję jako Matkę Mesjasza i Współpracowniczkę Odkupiciela, dostrzegając Jej jedność z Chrystusem i Kościołem, a także Jej udział w dziele zbawienia i uświęcenia.

Był to też dla nas czas pogłębiania więzi małżeńskiej, szczególnie podczas codziennych dialogów małżeńskich, refleksji nad wspólnotą (dzielenie się w małych grupach), poznawania Kościoła i Bożego działania (konferencje). Podczas przedwyjazdowej, ostatniej Eucharystii, wraz z innymi uczestnikami rekolekcji odnowiliśmy przysięgę małżeńską, co było dla nas szczególnie istotne, gdyż wyjazd do Rzymu był dodatkowo uczczeniem 25 rocznicy ślubu, którą obchodziliśmy w czerwcu tego roku.

Dziękujemy przede wszystkim Panu Bogu za to, że spełnił nasze marzenie. Także za to, że pomógł przetrwać ogromne upały, pokazując, że gdy Jemu powierzy się w pełnym zaufaniu swoją drogę, On pomoże wytrwać w każdych warunkach. Dziękujemy serdecznie także Dorocie i Łukaszowi Kozyrom za rewelacyjne przygotowanie tych rekolekcji, księżom Andrzejowi Godyniowi i Grzegorzowi Sochackiemu i za przewodnictwo duchowe, Ali i Grzegorzowi Chrzanowskim za doskonałe prowadzenie nas po Rzymie i ciekawe przekazywanie maksimum informacji o odwiedzanych miejscach, Joli i Piotrowi Litmanowskim za muzyczne uskrzydlanie naszych dusz gitarą i anielskim śpiewem, Marzenie i Mariuszowi Pełczyńskim za fotograficzne uwiecznienie tych ulotnych chwil, które na zawsze pozostaną w sercu.

Polecamy wszystkim rekolekcje III stopnia w Rzymie – miejscu, z którego wywodzą się nasze chrześcijańskie korzenie. Chwała Panu!

Anna i Bronisław Zagalscy

  •  
  •  
  •  

Może Ci się również spodoba